Welkom bij centrum voor jeugd en gezien Geldrop-Mierlo

[02:38:29] Man en ik zouden wel eens weer een weekendje met zijn tweeën weg willen, onze zoons zijn 16 en 14 en zelfstandig genoeg. Toch vraag ik me af of de jongste net nog niet te jong is om samen met zijn oudere broer een weekend alleen thuis te zijn. Om te beginnen zouden we wel in de buurt willen blijven of eerst een nachtje. Wat vinden jullie, kan dit al of beter nog een paar jaar wachten? lees meer

[gisteren] Vriendin ligt al jaren in een vechtscheiding. De vader van haar kinderen mishandelt de kinderen. Blauwe plekken, kinderen geven aan dat vader slaat en hij heeft onlangs een kind voor straf in het buitenland 1,5 uur alleen gelaten. Dergelijke zaken worden afgedaan als 'incidenten' en vallen niet onder 'kindermishandeling'. Maar, deze dingen zijn gemeld inzake omgangsregeling maar ook bij AMK. Maar deze zaken worden door AMK (?) afgedaan als een loyaliteitsconflict (of zoiets). Om gek van te worden. School heeft wel eens iets aangegeven. Maar niemand pakt door. Ik kan geen melding doen (neem ik aan) want ik zie die kinderen niet. Ik hoor alleen de verhalen van haar. School maakt zich zorgen, maar doen dus niets. Wat kan ik doen... ik hoef geen melding te doen, maar ik wil heel graag weten wat de weg is. Waar kun je terecht als je niet gehoord wordt. Inmiddels ben IK radeloos want ik vergeef het mezelf niet als de vader de kinderen iets aan doet. En ja, daar zie ik hem wel voor aan. Hij heeft meerdere keren openlijk geweld gepleegd en is daar ook voor veroordeeld maar dat 'is tegen volwassenen en dus niet relevant'. Zij legt zich er inmiddels bij neer - wel met alle woede, frustratie, etc - dat dit de werkelijkheid is voor haar kinderen. lees meer

[gisteren] Kind (McDD) gaat op schoolreis naar de Efteling. Op school gaat het niet heel goed en hij loopt regelmatig weg en heeft regelmatig agressieve buien. Nu vroegen we ons af wat juf geregeld heeft voor het schoolreisje en hoe ze een eventuele calamiteit gaat aanpakken. Ik ben uiteindelijk zelf naar school gegaan. Het antwoord was dat hij een brief had waar alles op stond. De vertrektijden, lunch, dat soort dingen. Dit antwoord geeft eigenlijk voor mij aan dat juf geen idéé heeft. Ik heb doorgevraagd. Wat doe je als hij wegloopt? Hij had dan het telefoonnummer van de juf. Ja geweldig, alleen heeft mijn kind van 9 geen telefoon en no way dat hij als hij in een driftbui zit de juf gaat bellen. Wat doe je als hij driftig of agressief wordt? Ze heeft kind zelf in haar groepje. Er loopt niemand los in de zin van een volwassene zonder groepje, dus ik vroeg nogmaals hoe ze dat voor zich ziet, met vijf kinderen in de Efteling achter mijn kind aan. Juf ziet geen problemen, het is besproken met de andere mensen en er gaan al vijf begeleiders mee. Het kan goed gaan, maar het kan ook mis gaan. De kinderen met wie hij in het groepje zit heeft hij áltijd conflicten, er zit geen één vriendje bij. Alleen de kinderen die hem (en hij hun!) triggeren. Ik vind het wel goed dat juf alle lastige kinderen zelf neemt, maar ik denk dat ze het ernstig onderschat. Het lastige van het verhaal is dat het ook waanzinnig goed kan gaan, dat weet je met deze stoornis nooit. Ik heb aangegeven dat we als het hun nodig lijkt mee kunnen. Dat we er niet op zitten te wachten, dat we niet mee willen om het schoolreisje (zo leuk en ontspannen is dat niet) maar puur voor ons kind en de rest van de groep. Ze heeft overleg met de directeur gehad, er was een plaatsje vrij in de bus dus het kan als wij dat willen maar het is niet persé nodig. De entree moeten we zelf betalen. Eigenlijk ben ik heel boos. Boos dat ze het nog steeds niet snapt. Boos dat ze aan ons niets heeft gevraagd. Boos dat ze zo'n geweldig risic lees meer

[gisteren] Hallo, Vorig jaar heeft onze zoon voor het eerst astma aanvallen meegemaakt. Twee keer in korte tijd op de ehbo terecht gekomen en met veel ventolin en prednisol (oid) behandeld. Daarna onder behandeling bij een kinderlongarts gekomen. De diagnose was toen astma nav allergie voor graspollen maar afgelopen herfst en winter bleek hij toch nog medicijnen nodig te hebben omdat er steeds tijdens de controle toch nog een ontsteking bleek te zitten (soms zonder dat hij het merkte en soms wel gepaard met hoestbuien). Nu begint het hooikoorts seizoen weer en zijn we weer bezig met Symbicort. Steeds een kuurtje van 2 weken of 4 weken. De arts zegt dat we het zo maar zo goed mogelijk moeten proberen. En steeds hopen dat er tussen de kuurtjes ene periode van rust kan zitten. Nu had hij net een kuur afgerond en na 1 week kwamen de pollen en zijn we weer begonnen. Nu na anderhalve week - zag ik opeens een paar rode vlekjes op zijn bovenarm. van die puntjes die heel dicht bij elkaar zitten - geen blauwe plek. Toen ging ik even in de bijsluiter kijken - oh en daar wordt een mens niet blij van he? Nu weet ik even niet hoe ermee om te gaan. De arts doet er heel luchtig over (omdat ze weet dat er niet echt een alternatief is denk ik, en ze heeft erger gezien natuurlijk en relativeerd het dan). Maar ik vind het toch echt niet leuk om te zien dat hij steeds die medicijnen nodig heeft, en astma gaat nooit over. Hij is nu 8 jaar en nu een jaar met op en af aan de symbicort. En nu met die vlekjes erbij - die misschien niet gerelateerd zijn maartoch denk ik daar het eerste aan. Ten eerste valt het accepteren dat hij dit heeft me zwaar Ten tweede het managen ervan want hij voelt het zelf vaak ook niet en ik doe maar wat lijkt het (ik moet het ook nog leren - wanneer symbicort, hoeveel?) Ten derde steeds weer naar de dokter voor controle of bellen met vragen die ik heb (zoals nu: zal ik morgen meteen bellen, of wachten tot dinsdag? of gewoon wachten o lees meer

[gisteren] Hallo allemaal, Ik (vader) betaal maandelijks kinderalimentatie aan mijn ex. Ik krijg echter de indruk dat dat geld aan van alles en nog wat opgaat, behalve aan de zaken die we afgesproken hebben (met name kinderkleding). Ik snap dat niet alles 100% direct aanwijsbaar naar de kinderen gaat, maar ik mag toch tenminste verwachten dat voor het bedrag dat ik overmaak mijn kinderen er niet als voddebalen bijlopen. De afgelopen jaren heb ik noodgedwongen al spullen bij moeten kopen, terwijl volgens de afspraken zij moet zorgen voor kleding. Voor mij dus een extra kostenpost boven op de alimentatie. Bestaat er een recht op verantwoording? Welke maatregelen kan ik nemen om de kinderalimentatie te laten landen waar dat moet - bij de kinderen? Voor de duidelijkheid: ik probeer niet onder alimentatiebetaling uit te komen. Dank voor jullie reactie. Paul lees meer